Noor en ik passeren de muziekkoepel. Bekeringsliederen schallen uit geluidsboxen. Een aantal blije kinderen speelt passages uit de bijbel na en vrouwen drukken het winkelend publiek bekeringsfolders in de handen.

Ik krijg ook een folder en zie dat ik moet kijken naar een programma met tv-dominee dat zes dagen eerder op de buis was. Het is een wonder! Wie gelooft kan dus tijdreizen! Verlicht huppel ik door naar de kerk, open daar de prachtige expositie van het werk van Gradus Verhaaf en bek kunsthistoricus Maarten Beks na:

‘Het oeuvre van Gradus Verhaaf is het toneel van de strijd tussen de abstracte en figuratieve kunst, tussen mensloze schoonheid en de schoonheidsloze mens die als wezen van goddelijke oorsprong en bestemming in zijn hemd is komen te staan.’

Terwijl ik dit uitspreek besef ik dat ik me enerzijds afvraag wat Beks nu eigenlijk bedoelt en anderzijds dat het wel heel frappant is dat vandaag de dag gelovigen buiten de Emmer Grote Kerk een soortement open mis opvoeren en dat in de kerk een ongelovige het heeft over ‘goddelijke oorsprong’.

Enfin, het is beter om naar kunst te kijken dan er in wollige taal over te lullen, vandaar dat ik iedereen wil oproepen om naar deze door Galerie van Strien georganiseerde expositie te kijken. Dat kan nog tot en met 14 juni, in de Grote Kerk aan het Marktplein te Emmen, elke dins-, woens-, donder-, vrij- en zaterdag, van 13.00 tot 17.00 uur.